opc_loader

Betalen met De Florijn

De eerste volledig complementaire en eerlijke munt ter wereld!


Daarom De Florijn!

Betalen met De Florijn: Verbindend, voordelig, eerlijk en rentevrij!

Florijn is een betaalmiddel, net zoals de Euro dat is. De bedoeling is dat zoveel mogelijk mensen en bedrijven ermee gaan betalen. De Euro blijft gewoon de Euro, De Florijn is niet bedoeld om de Euro te vervangen. Er komt gewoon een munt bij. De Florijn is een zogenaamde complementaire munt, die náást de officiële munt circuleert.

Het doel van De Florijn is om naast de Euro een extra geldstroom te genereren, waardoor de omzet en liquiditeit van bedrijven wordt vergroot en de koopkracht van consumenten wordt versterkt. Kortom, om de financiële crisis op te lossen!. Ja, dat is mogelijk. Het probleem is immers dat er te weinig geld is, dus maken we ons eigen geld. Het Florijn-netwerk biedt bedrijven (en op termijn waarschijnlijk ook consumenten) rentevrij krediet. Dit kan de kapitaalschaarste binnen het midden- en kleinbedrijf oplossen en dus aanzienlijk grote gevolgen voor de reële economie hebben. Florijnen blijven namelijk binnen het netwerk circuleren, terwijl Euro’s in de vorm van rente naar de banken verdwijnen.

In Nederland is na zorgvuldige voorbereiding op 22 september 2016 De Florijn gelanceerd, HeelBewust ondersteund dit prachtige en krachtige initiatief volledig.
https://betalenmetflorijn.nl

Waarom een alternatief voor de Euro?

In de Nederlandse grondwet staat: ‘De bestaanszekerheid der bevolking en spreiding van welvaart zijn voorwerp van zorg der overheid’ (Grondrecht 20). De Nederlandse overheid heeft dus een verantwoordelijkheid voor het materiele welzijn van de bevolking, die verder gaat dan het verstrekken van uitkeringen en AOW. Het belangrijkste instrument om het materiele welzijn van de bevolking te kunnen garanderen heeft de overheid uit handen gegeven. Waarom? Omdat het scheppen van geld is overgelaten aan bedrijven met een winstdoelstelling en met aandeelhouders, want 95% van al het geld wordt door commerciële banken gecreëerd, uit het niets. De overheid heeft hiermee een essentieel belangrijke maatschappelijke taak uit handen gegeven aan bedrijven die geen enkele verantwoordelijkheid nemen voor het behartigen van die maatschappelijke taak. 
Daarom is het zo, dat als het goed gaat met de economie de banken bij wijze van spreken lopen te leuren met leningen en dat het erg moeilijk is om een lening te krijgen als het slecht gaat met de economie. De crisis, waarin we zijn beland door de banken en die nu alweer zeven jaar duurt, wordt niet opgelost, omdat banken mondjesmaat geld uitlenen en omdat de overheid niet in staat is om banken weer in beweging te krijgen, zoals dat in het verleden wel het geval is geweest.

We kunnen hopen op betere tijden, maar alle signalen staan op rood en het ziet er niet naar uit dat er een keer ten goede komt. Tenzij wij zelf de maatschappelijke verantwoordelijkheid gaan nemen waartoe de overheid niet in staat is en die banken weigeren op zich te nemen.  

Zijn we daartoe in staat? Ja! Door een munt in circulatie te brengen, die door onszelf wordt gecreëerd en niet van bovenaf, zoals dat bij de euro het geval is. Dit is in het verleden eerder succesvol gedaan. In 1934 spraken een aantal Zwitserse ondernemers af dat zij elkaar gingen betalen met hun eigen munt de WIR (‘wij’). 80 jaar later zijn er 60.000 Zwitserse mkb ondernemingen aangesloten bij het WIR netwerk en kunt u bijvoorbeeld in Interlaken schoenen kopen met WIR.  

De Florijn is eveneens een betaalmiddel waarmee bedrijven en particulieren kunnen betalen. Ten opzichte van de WIR biedt De Florijn bovendien aanmerkelijke verbeteringen, zoals de omwisselbaarheid van De Florijn in Euro’s. De Florijn is goed voor de gebruikers van het geld, voor hen die ermee betalen. De Euro is goed voor de producenten van het geld, de banken en in hun kielzog de overheden. Kiest u maar.

Waar gaat het om? 

De levensstandaard in Nederland holt achteruit. 'We' moeten volgens de Overheid de broekriem aanhalen. Maar 'we' is niet iedereen: tijdens de afgelopen jaren van de kredietcrisis is met name de top 10% er als enige groep op vooruitgegaan. Terwijl het grootbedrijf recordwinsten rapporteert en de banken weer blij allerlei bonussen weggeven, staat het MKB, de échte motor van de economie en de werkgelegenheid zwaar onder druk. Het MKB heeft zwaar te lijden onder concurrentie van internet en de multinationals. Bedrijven krijgen nauwelijks krediet van banken. 

De EU maakt gebruik van de euro crisis door aan te sturen op nog meer soevereiniteitsoverdracht naar Brussel: met name de budgetbevoegdheid (de Fiscale Unie) willen ze graag hebben, omdat dat de laatste stap op weg naar de beoogde federale superstaat is. Dat hier geen enkel draagvlak voor is bij de burgers van Europa (blijkens bijvoorbeeld de lage opkomst bij de EU verkiezingen, maar zeker ook de verpletterende 2005 referenda in Nederland (60% nee tegen de grondwet!) en Frankrijk interesseert ze niets. Ernstiger is nog, dat het ook onze eigen overheid niet lijkt te interesseren. Den Haag speelt graag het braafste jongetje van de EU klas. 

De regering blijft volhouden dat de euro goed is voor onze welvaart. ‘Henk en Ingrid’ weten wel beter, want de prijzen zijn tussen 2000 en 2009 verdubbeld, terwijl de lonen slechts met 25% zijn gestegen. Dit is de bittere werkelijkheid van de euro en de mensen weten het maar al te goed. 

Terwijl de kredietcrisis alleen al Nederland minimaal 500 miljard euro schade heeft opgeleverd, in bail outs en vooral door de gemiste economische groei, is er geen enkele bankier achter de tralies verdwenen. Integendeel, de grootste zelf toegegeven fraudeurs gaan vrolijk zwaaiend naar het publiek met een flinke gouden handdruk met pensioen. Er is sinds het uitbreken van de crisis geen enkele serieuze hervorming van het bankwezen geweest. Alleen maar niet werkende maatregelen zoals extra regulering en meer toezicht. Maar de boosdoeners: de derivaten, speculatie en securitisatie, begrippen die de meeste mensen vreemd zijn, en ook het bankieren zelf zijn op enigerlei wijze aan banden gelegd.  

De volgende ronde in de crisis is onvermijdelijk: de banken zijn allemaal insolvabel, dat wil zeggen ze zijn niet in staat om op termijn aan hun schulden te voldoen. De stress test, die door de banken juichend werd ontvangen, was slechts bedoeld om de indruk te wekken dat er echt hard gewerkt wordt aan 'stabiliteit'. In werkelijkheid zijn de schulden van overheden, bedrijven en particulieren nog nooit zo hoog geweest in vergelijking met hun inkomens. 

Het vertrouwen van de bevolking in de elites en de door hen gestuurde media en in de overheden is minimaal. De onvrede enorm. Wat ontbreekt zijn een goede analyse van de situatie en vooral: oplossingen. Maar de vraag naar beiden enorm. 

Wat is er nu eigenlijk ècht aan de hand? 

Het huidige geldsysteem is de basis van alle problemen. De banken lenen niet en dat leidt tot enorme kredietschaarste voor het MKB. Kredietverlening aan het MKB was altijd al een ondergeschoven kindje bij de bank. Zelfs in goede tijden is de bank een onbetrouwbare partner, die leent voor eigen gewin en erop uit is om elk risico te vermijden. Het MKB is voor banken daarom nooit interessant geweest omdat de opbrengsten te gering waren in verhouding tot het risico dat de bank moest nemen door aan kleine(re) bedrijven te lenen. In het verleden bevorderde de overheid de kredietverlening aan MKB bedrijven door borgstellingen en subsidies. 

Het is natuurlijk een ongelofelijke situatie dat private commerciële banken bepalen wie wel en wie niet kan ondernemen. Voor het grootbedrijf is er altijd geld genoeg, die hebben banken niet nodig, maar het MKB heeft het nakijken, omdat juist zij afhankelijk zijn van bankkrediet. 

De invloed van rente 

Rente is de fundamentele reden dat rijken rijker worden en de armen armer. De rijken hebben geld om uit te lenen en de armsten tot en met de middenklasse (de grote meerderheid) hebben geld nodig en betalen dus rente. Per jaar halen de banken alleen al in Nederland door renteheffing 90 Miljard Euro uit de economie. Een onvoorstelbaar hoog bedrag, waarvan 30 miljard per jaar aan hypotheekrente wordt betaald en 11 miljard aan de Staatsschuld. 

Het grootste deel van dat geld komt uiteindelijk bij de allerrijksten terecht. Onderzoek wijst uit dat de armste 80% betalen aan de rijkste 10%. In Nederland gaat het om het ongehoorde bedrag van 75 miljard euro per jaar. (http://kennedy-bibliothek.info/data/bibo/media/GeldbuchDeutsch2006.pdf) 

De eerste hoofdwet in de economie is: 'hij met de laagste kapitaalkosten wint', simpel gezegd hij die het goedkoopst geld kan aantrekken wint van de concurrentie.Dat heeft enorme implicaties voor het MKB, die altijd zowel moeilijker aan kapitaal komen, als er meer voor betalen dan de multinationals. 

Het MKB heeft verder problemen doordat overheden vaak liever bij multinationals inkopen (Groot houdt van Groot), de middenstand heeft enorm te lijden van de concurrentie van internet, onhoudbaar hoge huren in de binnenstad voor commercieel vastgoed, en multinationals die vaak jarenlang onder de prijs gaan zitten om lokale concurrenten weg te pesten. 

De zaken worden nog verergerd door de schandalige situatie dat multinationals vrijwel geen belasting betalen. Nederland is een van de hoofdschuldigen aan deze praktijk: de overheid stelt tienduizenden multinationals in staat door middel van zogenoemde brievenbusfirma's de belastingen in hun eigen land te ontduiken. Pure concurrentievervalsing die het MKB grote schade berokkent, en de schatkist van de benadeelde landen natuurlijk ook. 

Tevens lijdt het MKB natuurlijk ook aan de hard dalende koopkracht van de consument, die met snel stijgende prijzen, belastingen en overige vaste lasten, gekoppeld aan nauwelijks stijgende lonen zit. 

De euro heeft de concurrentiepositie nog verder verslechterd. Voor het grootbedrijf is het leuk dat ze een enorme uniforme afzetmarkt hebben, maar juist het MKB heeft daar weinig aan: die werken meest regionaal of op z'n best landelijk. 

Kortom: de euro is prima voor de banken, het grootbedrijf en de overheid, maar dramatisch slecht voor de burgers en het midden- en kleinbedrijf.
Als rentevrij geld zoveel beter is, waarom is het er dan nog niet? 
Als het geld van de banken, om het even of het nu gaat om de euro, pond sterling of dollar, zo duur is door rente en andere kosten, schaars is en steeds tot crisissen leidt, waarom is er dan nog geen alternatief? 

Gebrek aan gewaarzijn is een enorm punt. We groeien op met een geldmonopolie (euro, vroeger gulden) en kunnen nauwelijks bevatten hoe vreemd dat eigenlijk is. 

Als we een supermarkt binnenwandelen beschouwen we minder dan twintig soorten brood of chips als 'gebrek aan consumentenkeuze', maar een fundamentele keuze als waarmee we betalen is niet beschikbaar. 

Economen zijn blind voor de rol van geld in de economie ('neutraal in transacties', 'externaliteit') en de monetaire ‘geletterdheid’ in die kringen is simpelweg bedroevend. De intrinsieke overdracht van rijkdom van de velen naar de ultrarijke elites is een taboe in de kringen van economen en ze weten maar al te goed dat hierover beginnen betekent, dat hun carrière snel op een zijspoor wordt gezet. 

Het is duidelijk dat de overheid bij de banken in de zak zit. “De schuldeiser staat boven de schuldenaar” en de overheid staat voor honderden miljarden (november 2014 458 miljard euro) bij het internationale bankierskartel in het krijt. Invloedrijke politici, zoals Wim Kok, Gerhard Schröder, Tony Blair en Gerrit Zalm, komen na hun carrière in de politiek steevast bij de banken terecht voor lucratieve banen of 'adviesfuncties'. 

En hoewel het een kerntaak van de overheid is (grondregel 20) om een fatsoenlijk monetair systeem aan te bieden en hoewel er van werkelijke soevereiniteit geen sprake kan zijn als de staat afhankelijk is van banken voor krediet, terwijl de overheid het met het grootste gemak zelf rentevrij zou kunnen scheppen, hoeven we van Den Haag dus vooralsnog geen verbetering te verwachten. Het antwoord van ons, de burgers, op het dictaat van de bankiers zijn de 'complementaire munten', die door private partijen worden aangeboden. 

Zoals Bitcoin, bijvoorbeeld. Of de regionale eenheden die overal opspringen, in Duitsland, Engeland, Amerika, maar ook Nederland, en zeker ook de landen die hard zijn getroffen door crises, zoals Griekenland, Spanje en Argentinië. Daarnaast zijn er talloze commerciële zogenaamde 'barterorganisaties', die onderling boekhoudkundig verrekenen. Voorbeelden hiervan zijn de Letskringen, die over de hele wereld lokaal actief zijn. 

Maar al deze alternatieven worden geplaagd door beperkingen. Bitcoin is veel te schaars en daardoor duur en kan geen rentevrij krediet verschaffen. Andere complementaire munten bieden wel krediet, maar zijn weer niet inwisselbaar voor euro. Weer andere munten zijn wel inwisselbaar, maar bieden geen krediet. Veel netwerken worden bovendien op idealistische basis gerund, terwijl bedrijfsmatig professionalisme een must is om het initiatief succesvol te maken. Commercieel gerunde netwerken hebben wel professionalisme maar worden puur voor de winst gedreven met daardoor hoge kosten als gevolg. Sommige initiatieven vragen hoge instapkosten aan de deelnemers of zelfs het inbrengen van vermogen in de vorm van huizen en geld, met alle onvoorzienbare risico's van dien. Meerdere netwerken zijn alleen 'business to business', waarbij particulieren bij voorbaat zijn uitgesloten. Kortom, het ontbreekt aan de juiste combinatie van visie, complete monetaire architectuur en professioneel management. 

Dáárom De Florijn! 

De Florijn is het resultaat van een bijna tien jaar durend ontwikkelingsproces. Beginnend met de erkenning van de problematiek en de enorme schaal ervan enerzijds en de belofte van rentevrij geld anderzijds. Het is antwoord op de voorgaande vraag: 'als rentevrij geld zo geweldig is, waarom is het er dan nog niet?'. 

De Florijn biedt een direct antwoord op de sleutel problemen van het MKB en de bevolking in het huidige monetair-economische speelveld. Het overwint alle beperkingen van de tot nu toe bestaande modellen en biedt alle functionaliteit die we van modern geld mogen verwachten en tegen ultra lage kosten: 

  • Rentevrij krediet 
  • Inwisselbaar voor Euro 
  • Business to Business en Business to Consumer 
  • On-line 'giraal' overmaken en 'pay per phone' voor transacties in de winkel 
  • Een zuiver betaalmiddel: géén speculatie of 'geld met geld verdienen' 
  • Simpele leveringsvoorwaarden: 
  • Alleen het hoogst noodzakelijke: logische en heldere afspraken. 
  • Géén kleine lettertjes 
  • Géén wurgcontracten: ieder moment kunnen opzeggen 
  • Géén instapkosten 
  • Géén transactiekosten 
  • Géén investeringen noodzakelijk. Sterker: investeren met rentevrij krediet in De Florijn 
  • Géén risico's dus voor deelnemers 
  • Zeer lage deelname kosten: 
  • Gratis voor particulieren 
  • F 10,- per maand voor bedrijven, eerste jaar niet goed, geld terug garantie. 


Dit alles aangeboden door een transparante, not-for-profit, maar professionele organisatie. We kunnen letterlijk een heel land laten draaien op De Florijn. En oneindig veel beter dan met euro. De Florijn is goed voor de gebruikers van het geld, voor hen die er mee betalen. De euro is goed voor de producenten van het geld, de banken en in hun kielzog de overheden. 

Alles is er aan gedaan om instappen, ook als het netwerk nog klein is zo laagdrempelig mogelijk te maken en te houden. Zodat we de grootste moeilijkheid, dat is voldoende schaalgrootte, gemakkelijk kunnen bereiken omdat mensen noch bedrijven hoeven te investeren in de Florijn, en evenmin risico hoeven te nemen of verplichtingen aan moeten gaan. Bedrijven kunnen geheel vrijblijvend lid worden en het een jaar proberen, zodat het netwerk kan groeien en er mogelijkheden tot betalen met Florijn zich aan beginnen te dienen. 

Hoe De Florijn helpt !

Samengevat komen de uitdagingen van het MKB neer op: 

  1. Altijd beperkte en tijdens de crisis compleet falende kredietverlening door de banken 
  2. Hoge kapitaalkosten (rente, huur, leasen in plaats van kopen van machinerie) 
  3. Concurrentie van multinationals die profiteren van lage kapitaalkosten en lage belastingen 
  4. Concurrentie van internet 
  5. Gebrek aan onderlinge organisatie om de gemeenschappelijke problematiek op een volwassen niveau te adresseren: falende belangenorganisaties 
  6. Dalende koopkracht bij hun klanten 

Op al die niveaus helpt De Florijn!

1 & 2 (duur en schaars krediet) worden ondervangen met altijd voldoende beschikbaar en rentevrij krediet. 

3 & 4 (concurrentie van multinationals en internet) worden ondervangen door de ijzersterke klantloyaliteit die de Florijn helpt op te bouwen: mensen die Florijn bezitten kunnen die alleen bij de aan het netwerk aangesloten bedrijven uitgeven. Voor de mkb'ers is het een uitgelezen kans om nu eindelijk eens serieus werk te maken van wederzijds inkopen: door met Florijn de inkopen te betalen bij collega's weten ze zeker dat het geld (en dus de vraag) binnen het netwerk blijft. 

Door zo snel als enigszins mogelijk is een klein deel van het salaris in Florijn uit te betalen, helpt de mkb'er zijn collega’s aan omzet, terwijl hij zelf zijn liquiditeitspositie op deze manier verbetert. 

5. MKB organisaties werken onbewust mee aan het belang van de banken en ontwikkelen slechts oppervlakkig eigen beleid. Zie bijvoorbeeld hoe makkelijk banken de gehate en dure pinbetalingen doordrukken met behulp van de belangengroepen, waardoor we nog méér met handen en voeten aan banken vast zitten. Het blijft bij klagen en praten. De Florijn is géén praatclub, maar een heldere dienstverlening, een faciliterend platform, dat rechtstreeks naar de kern van de problematiek gaat. Geen gepraat over 'samenwerking', geen 'samenwerken om het samenwerken', maar een simpel product, gebaseerd op essentiële wederzijdse belangen en dat in de praktijk van het doen die samenwerking bevordert. 

We ondersteunen bedrijven, projecten, instellingen, particulieren en netwerken om vraag en aanbod bij elkaar te brengen met onze website, bijeenkomsten en nieuwsbrieven, maar de Florijn werkt zoals hij werkt, zodat iedereen altijd weet waar hij aan toe is en vooral de vrijheid heeft om er een goed gebruik van te maken. 

6. Doordat bedrijven hun liquiditeit zien verbeteren door krediet en extra omzet, groeit hun koopkracht, die ze weer binnen het netwerk uitgeven. Consumenten kopen Florijn voor maximaal 95 cent en hebben dus altijd korting en merken dus direct dat er verbetering in hun koopkracht is.